. kharabat neshini**به خرابات نشين خوش آمديد**

****** خدايا به هر که دوست ميداري بياموز که: عشق از زندگي کردن بهتر است و به هر که دوست تر ميداني بچشان که دوست داشتن از عشق برتر است


پنجشنبه ٢٦ بهمن ،۱۳۸٥


 

عزيزم خيلي وقته دردي مونده روي دلم

مي خوام رازه عشقمو واسه همه بگم و برم

يادم مياد روزهايي كه بهم قول دادي زياد

ولي زدي زيره قولت گفتي برو منم ميام

باشه درو ببند برو بيرون بزار تنها باشم

توي تلاطم بغض ثانيه ها رها باشم

دستهات ماله من بود ولي قلبت بود از من جدا

چه شبهايي به خاطرت نشستم پاي خدا

مي خواي بري به درك پس از ياده من برو

يادت مياد وقتي گريه كردم گفتم نرو

حالا من ميرم و تو هم تنها باش با دله خودت

ببين چي كار كردي دلم تو رو برد از ياده خودش

تمام فكرم تو چشمهاي تو بود

كاشكي الان دستهات تو دستهاي من بود

نفرين من به راهته

به دل سياهت و نگاهته

تا ابد فقط ميگم خدا خدا

كي ميشه از دله تو دلم جدا

مي دونم همش دروغه عشق تو

مي دونم چقدر شلوغه دل تو

الهي خونه خرابت ببينم

تا ابد توي عذابت ببينم

ديگه از نبودنت نمي سوزم

ديگه حتي چشم به در نمي دوزم

برو اشك نريز با اين ياده دلم

ديگه نمي خوامت، باهات نمي مونم

ديگه حتي نمي خوام اسمتو فرياد بزنم

مثل عاشق تو كتابها اسمتو داد بزنم

بترس از اون روز كه با من چشم تو چشم بشي

من تو فكر تو بودم تو بودي تو فكر كي

خيلي ساده از من گذشتي من ساده تر مي گذرم

مثل قبل از نبودنت ، تو خودم نمي شكنم

مي شنوم صدايي كه هيچ وقت تو نشنيدي

صدايي كه مي گفت تو از جدايي مي ترسيدي

آره مي ترسيدم ولي حالا مي گم بي خيال

حرفها تكراري شده يه حرف جديد بيار

كاش مي شد ببينمت بهت بگم

ديگه از ديدن تو سيره دلم

كاش مي شد ديگه چشمهام نبيننت

از درخت غم ديگه تورو نچينمت

كاش مي شد چشات و گريون مي ديدم

تو تنهايي و غم ، دل تو رو خون مي ديدم

پارسا parsa_m_s

چهارشنبه ۱٠ آبان ،۱۳۸٥


 

 

  وعده دیدار توی خواب و بیدار صدای گیتار چاشنی کار  

     تو دلم پر از التهاب دستام می لرزه چشام داره خواب

               فکر که می کنم شبها رو یادم می یاد

                 که واسه دیدنت می موندم چشم برات

   برق نگات هستش به یاد عطر تنت می یاد اون صدات 

                   از دیدن یادگاری دلم می گیره

                اگه تو نیای این دل بی تو می میره

هنوز صدای خندت تو گوشمه اون حرفا که می زدی بی بهونه

این دلمه که واست می خونه از اون کارایی که کرده پشیمونه

                   

        یک روزی گفتی می رم پشت سرمو نمی بینم

             گفتی موندن محاله با تو بودن خیاله

           تو که تنهام گذاشتی رو قلبم پا گذاشتی

        اما پشت سرت پلی رو واسه برگشت نذاشتی

                به هر در زدم شاید که برگردی

          ولی جوابت اینکه فراموشم کن اگه مردی 

  باشه منم می کشم عقب فقط یادت باشه نذار واسم لقب

 

 

پارسا parsa_m_s

چهارشنبه ٥ مهر ،۱۳۸٥


 

بتراش اي سنگ تراش .....

 سنگي از معدن درد بهر مزارم  بتراش 

                               

                            روي سنگ قبره من عكسي از چهره زيباي نگارم بتراش

بنويس اي سنگ تراش عاقبت شدم فداش ... بنويس تا بدونه عمرمو دادم براش

روز آشناييمون رو تنه درخت بيد .......  يار بي وفاي من عكس دو تا دل و كشيد

كفت يكي از اون دلها فداي اون يكي بشه .... عاقبت كشت دلمو تا كه به آرزوش رسيد

هر کس بد ما به خلق گوید

                ما دیده به بد نمی تراشیم

ما نیکی او به خلق گوییم

               تا هر دو دروغ گفته باشیم

 

 

پارسا parsa_m_s

دوشنبه ۱۳ شهریور ،۱۳۸٥


 

از اولم نبايد مي شدم حيرونت  

                                    تو ليلي قصه ها منم مجنونت

بهم كردي خيانت  لعنت به تو                                 

                                    داشتيم كلي حكايت لعنت به تو

وقتي نديدي دلم شده تنگ تو

                                   هربار پيشم عوض ميكردي رنگتو

دل شیشه ای مو شکست دل سنگ تو

                                    یک روز با یک عشق دیگه میام جنگ تو

 

                 چيزي نگو قسم نخور تمام حرفات يك دروغه

                 كسي نگفت خودم ديدم خونه قلب تو شلوغه

               پس بده عشقمو تا برم     من واسه جدايي حاضرم

                   دل من ديگه تو رو لايق عشق نمي دونه

                    دل من خسته شده نمي كشه  نمي تونه

 

فراموش کن چیزی را که نمی توانی به دست آوری و به دست آور چیزی را که نمی توانی فراموش کنی .....

پارسا parsa_m_s

دوشنبه ٢۳ امرداد ،۱۳۸٥


 

من که رفتم تو بمون با هر کی که دوسش داری

               با اونی که پنهونی سر روی شونش می ذاری

من که رفتم ولی اين رسم وفاداری نبود

                   قصه چشمهای تو واسه من تکراری نبود

من که رفتم ولی خوب موندی سر قول و قرار

                    خوب رها کردی دستامو توی اولين بهار

من که رفتم حالا تو می مونی و عشق جديد

                 می دونم چند روز ديگه می شنوم جدا شديد

من که رفتم ولی مزد دستهای من اين نبود

                          دل من لايق اينکه بشکنيش نبود

من که رفتم توبرو دل بده دست دیگری 

                      به قول حافظ ما هم داریم یار دیگری  

  

 فکر مي کرديم عاشقي هم بچگيست ...  اما حيف اين تازه اول يک زندگيست

    زندگي چيزيست شبيه يک حباب ...  عشق آباديه زيبايي در سراب

      فاصله با آرزو هاي ما چه کرد ...  کاش مي شد در عاشقي هم توبه کرد

پارسا parsa_m_s

شنبه ۳۱ تیر ،۱۳۸٥


 

یک روز عشقت رو ازت دزدیدم و توی قلبم قایم کردم  ولی نمی دونستم

واسه پس گرفتنش یک روزی قلبمو میشکنی...


چقدر سخته گل آرزوهات رو تو باغ ديگري ببيني و هزار بار تو خودت بشکني و

 اون وقت زير لب بگي گل من باغچه نو مبارک پشتت رو بهش کني و

 دونه هاي اشک گونه هات رو خيس کنه اما مجبور باشي بخندي تا نفهمه که هنوزم دوستش داري

 و چقدر سخته تو چشات زل بزنه وبگه دوست نداره...

پارسا parsa_m_s

چهارشنبه ٧ تیر ،۱۳۸٥


 

يادت مياد ؟ آره.. يادت مياد ؟ قول دادي تا آخر مي موني .گفتي روي قولم

مي ايستم و تو همين كارو كردي قولت رو زير پاهات گذاشتي و روي اون ايستادي يادت

 مياد ؟

در شيريني بوسه غرق بوديم كه ناگهان شوري اشك رابر لبانم احساس كردم و فهميدم كه اين بوسه ي جدايست .....

پارسا parsa_m_s

دوشنبه ۱٥ خرداد ،۱۳۸٥


 

آبي تر از آنيم كه بي رنگ بميريم از شيشه نبوديم كه با سنگ بميريم تقصير كسي نيست كه اينگونه غريبيم شايد كه خدا خواست كه دلتنگ بميريم

امشب نگاهي به آسمان خواهم کرد نگاهي به تک تک ستاره هايي که ميدرخشند  شايد بپرسي حال چرا به آسمان ؟ ويا به ستاره ها؟ به آسمان دلم نگاه ميکنم واي که چه تار و سياه ست وبه ستاره ها نگاه ميکنم تا شايد يکي در دل اين تاريکي دلم بيايد و دل مرا همچون خورشيد براي روز روشن و نوراني سازد

پارسا parsa_m_s

چهارشنبه ۳ خرداد ،۱۳۸٥


 

اگه روزی نتونستی گناه کسی رو ببخشی از بزرگی گناه اون نيست از کوچکی قلب توست

 

دستانم بوی گل می داد مرا به جرم چيدن گل گرفتند ولی چرا کسی نگفت شايد گلی کاشته باشم

پارسا parsa_m_s

جمعه ۱٥ اردیبهشت ،۱۳۸٥


 

اگه يه روز من مُردم و تو منو دوست داشتي پنج شنبه ها بيا سرِ مزارم و گلِ سرخي رو روي قبرم بذار تا هميشه اون گلي که بهت داده بودم رو به خاطرم بيارم ... ولي... اگه تو مُردي ... من فقط يک بار ميام مزارِت .. ميام و اون دسته گلِ سفيدِ مريم رو که با خون خودم سرخشون کردم ، برات هديه ميکنم وعاشقانه کنارت جون ميدم تا بدوني هيچ وقت تنها نيستی

پارسا parsa_m_s

شنبه ٢٦ فروردین ،۱۳۸٥


 

 

 

                                                             

    ديگه از خستگيام خسته شدم 

                                             ديگه از بستگيام بسته شدم 

     مي زنم تيغ به بند بستگي

                                              مگه آزاد بشم  از خستگي  

     مگه آزاد بشم از بستگي                                                   

                                             بسه تنهايي ديگه توي قفس

     بسه اين قفس بدون همنفس  

                                             ديگه بسه تشنگي بدون آب

     خوردن فريب و نيرنگه سراب

                                          واسه هركي دل من تنگ ميشه

     تا ميفهمه دلش از سنگ ميشه

 

 

هرگاه يک مسيحی  ميمیرد بر سر مزارش صليبی ميگذارند تا همگان بدانند که اينجا گورستان يک مسيحی است . تو نيز بر گردنت صليبی بياويز تا همگان بدانند که سينه تو گورستان عشق من است .....

 

پارسا parsa_m_s

چهارشنبه ٢٤ اسفند ،۱۳۸٤


 

((تقديم به دست سردت که دست گرم منو رها کرد ))

کسی رو که دوستش داری و ماله توست تنها بذار....اگه اومد دنبالت بدون دوست داره

 ولی اگه نيومد بدون از اولشم ماله تو نبوده.....

       

هر يار اهل نيرنگ هر دوست اهل حيله

به پشت خورده خنجر موندم تو اين قبيله

راتو برو مسافر برگشتنت عذابه

من تشنه لب تکيدم آب اين طرف گلابه

از دور ها چه زيباست امواج آبی عشق

اما دريغ و افسوس چو ميرسی سرابه

 

واسه هر کی دل من تنگ ميشه

                تا ميفهمه دلش از سنگ میشه

پارسا parsa_m_s

دوشنبه ٢٤ بهمن ،۱۳۸٤


 

ميدونی قشنگی راه رفتن زیر بارون چیه ؟

اينکه هيچکی نمی تونه اشکاتو ببينه......!!!

    با دوست عشق زيباست ........... با يار بی قراری

     از دوست درد ماند و ..............از يار يادگاری

       گفتی از روز سفر ..........گفتم از من مگذر

                      رفتی بی بال و بی پر

من از هزار سال خستگی از کنج زندون اومدم

                             دلم کوير غربت به عشق بارون اومدم

غرور تيکه تيکم و می خوام که مرحم بذارم

                             غصه های يک عمرم و رو دوش عالم بذارم

من پی دست پاکيام دوباره قلب پيرم و

                          پاک کنه و رها کنه روياهای اسيرم و

ميخوام که از ياد ببرم هرچی ازم گرفته شد

                           می خوام فراموش بکنم که هر چی رشتم پنبه شد

خنده تلخ آدما هميشه از دلخوشی نيست

                            گاهی شکستن دلی کمتر از آدم کشی نيست

گاهی دل اينقدر تنگ ميشه که گريه هم کم مياره

                             يک حرف خيلی ساده هم گاهی چقدر غم مياره

 

 

پارسا parsa_m_s

شنبه ۱٥ بهمن ،۱۳۸٤


 

تقدیم به دستهای سرد توکه دستانم رارها کرد
===================
افسوس...آن زمان که باید دوست بداریم کوتاهی میکنیم
آن زمان که دوستمان دارند لجبازی میکنیم
و بعد...برای آنچه از دست رفته آه میکشیم
--------------------
حرفي را بزن كه بتواني آن را بنويسي
چيزي را بنويس كه بتواني زير آن را امضا كني
چيزي را امضا كن كه بتواني پاش بايستی


ميخواهم ده شاخه گل براي تو بخرم ٬ نه طبيعي و يك مصنوعي و تو را تا زماني دوست دارم كه آخرين گل پژمرده شود

اين دفعه اگه داشت بارون ميومد از زيرش فرار نکن برو زير بارون ببين چنتا از دونه های بارون رو ميتونی بگيری اندازه قطره های بارونی که تونستی بگيری دوستم داری اندازه قطراتی که نتونستی بگيری دوست دارم  .

پارسا parsa_m_s

جمعه ٧ بهمن ،۱۳۸٤


 

  

دوست داشتن مثل ايستادن در سيمان خيس ميمونه

که هرچی بيشتر بمونی سخت تر جدا ميشی واگر هم جدا شدی باز رد پاهات باقی ميمونه

پارسا parsa_m_s

پنجشنبه ٢ تیر ،۱۳۸٤


شبهای عاشق

   

                            

پارسا parsa_m_s